Dwumetrowe ogrodzenie na granicy litewsko-białoruskiej nie stanowi problemu dla łosia.
Kamery monitorujące granicę litewsko – białoruską zarejestrowały moment w którym dorosły łoś pokonuje dwumetrowy płot. Łoś to największy współcześnie żyjący gatunek ssaka kopytnego. Posiada charakterystyczne poroże i bardzo długie nogi, zwane w gwarze łowieckiej badylami. Łosie nie tylko są bardzo skoczne, są również doskonałymi pływakami, potrafią nurkować do głębokości 5 metrów wytrzymując pod woda do około 50 sekund.
W ostatnich tygodniach sprawa łosia w Polsce stała się głośna z uwagi na propozycje uchylenia wstrzymania prowadzenia odstrzału łosi na terenie kilku województw w Polsce. Uchylenie miało obowiązywać od 10 listopada. Ostatecznie Ministerstwo Ochrony Środowiska wycofało ostatecznie swoją decyzje w celu przeprowadzenia szerszej dyskusji społecznej.
To zapewne dobra decyzja, zwłaszcza, że w histerycznej nagonce jaka powstała po ogłoszeniu decyzji o uchyleniu odstrzału pojawiło się bardzo dużo nieprawdziwych informacji, szczególnie lansowanych przez wielu celebrytów, którzy kolejny raz wykorzystali przyrodę do lansowania swoich osób.
16 lat temu wprowadzono czasowy zakaz polowania na łosie, obecnie jego populacja odbywała się i łosie w coraz większym stopniu wpływają na zniszczenia i szkody w uprawach. Stanowią również spore niebezpieczeństwo drogowe. W naszym powiecie praktycznie każde pojawienie się łosi kończyło się nieprzyjemnymi sytuacjami.
Śnieg to naturalna mapa życia lasu. Wystarczy krótki spacer, by odkryć tropy dzikich zwierząt – jelenia, sarny, lisa, zająca, a nawet wilka. Leśnicy zachęcają do zimowych obserwacji, ale przypominają: nie płoszmy zwierząt – to dla nich trudny czas.
Na terenach Nadleśnictw Oborniki i Łopuchówko dobiega końca wycinka pod budowę nowego odcinka trasy ekspresowej S11. To ponad 41 hektarów lasu, które ustępują miejsca inwestycji mającej usprawnić ruch, odciążyć Oborniki i skrócić podróż z południa na północ Polski.
Mówi się, że leśnik może wyjść z lasu, ale las z leśnika – nigdy. I trudno się z tym nie zgodzić. Bo kto inny, mając chwilę wolnego, zamiast zaszyć się w domu, z entuzjazmem wraca… właśnie do lasu? Czasem z rodziną, czasem samotnie – z przyzwyczajenia, z pasji, z potrzeby bycia blisko przyrody.
