Po katastrofie ze Słowacją. Jak dojść do piłkarskiej Ziemi Obiecanej?
![](/templates/yootheme/cache/a9/senat_jan_filip_libicki-a93a562d.jpeg)
Nie oglądałem meczu Polaków ze Słowacją. Ale chyba nie ma czego żałować. Jest tak jak zwykle, czyli właśnie skończył się mecz otwarcia. Następny będzie meczem o wszystko, a ten trzeci będzie o honor. Zakładając oczywiście, że polska reprezentacja piłkarska go ma, co moim zdaniem wcale nie jest pewne. Żal tylko tych biednych kibiców, którzy ciągle mają nadzieję i ciągle wszystko kończy się jak zawsze. Jak im pomóc?
Przychodzi mi do głowy porównanie biblijne. Otóż kiedy Mojżesz wyprowadził Izraelitów z Egiptu, po którymś kolejnym szemraniu przeciw Bogu, zdenerwowany Pan Bóg zapowiedział, że Izraelici będą tak chodzić - w zasadzie w kółko - i że droga do Ziemi Obiecanej - która w linii prostej wcale nie była taka długa – zajmie im 40 lat.
Po co Pan Bóg zastosował ten zabieg? Bo uznał, że do Ziemi Obiecanej mogą wejść tylko ci, którzy nie pamiętają niewoli egipskiej. Tylko nowe pokolenie, a ze starego tylko Jozue syn Nuna i Kaleb syn Jefunnego. Starzy mieli po prostu zbyt wiele złych nawyków, by móc odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Nawet Mojżesz, który wyprowadził lud z Egiptu, Ziemię Obiecana oglądał tylko z daleka.
Moim zdaniem tak samo trzeba zrobić z polską reprezentacją. Może nie na 40 lat, ale na 20 wycofać ją ze wszystkich rozgrywek międzynarodowych. Nawet kluby bym wycofał z rozgrywek europejskich. Niech młodzi ludzie, pasjonaci futbolu nabierają dobrych nawyków oglądając europejskie gwiazdy, a nie złych nawyków oglądając futbolistów, którzy bardziej koncentrują się na sprzedaży garniturów, niż na graniu w piłkę. Tak powinno się zrobić. Tak powinien zrobić Zbigniew Boniek. Po prostu wszystko budować od nowa.
I uwaga druga. Polityczna. Wczoraj opozycja wygrała w Rzeszowie. Bo - tam gdzie było trzeba – potrafiła zagrać razem. Nikt nie grał na siebie, każdy skupił się na wygraniu tego meczu, a nie na osobistych biznesach. I okazało się, że jest sukces.
W życiu bym nie pomyślał, że piłkarzom dam za wzór polityków. Ale takie czasy. Czasy, które najlepiej ilustruje tytuł jednego z wpisów o tym meczu na Salonie24: Co za wstyd…
Przy takim wstydzie - jak się okazuje - nawet my – politycy możemy być dla kogoś dobrym przykładem…
Jan Filip Libicki