Co sprzyja otyłości?

Nadmierne kilogramy to nie tylko problem natury estetycznej. Zresztą pogodne usposobienie i serdeczny uśmiech mogą w mig sprawić, że ludzie przestaną zwracać uwagę na to, jak wyglądamy. Nadwaga czy otyłość to przede wszystkim stan, który może przysporzyć wiele problemów zdrowotnych.

Jeżeli szybko coś z tym nie zrobimy problemy będą się tylko pogłębiać, przechodząc w stan przewlekły aż w końcu zaczną zagrażać nie tylko naszemu zdrowiu, ale także i życiu. Najlepiej byłoby w ogóle nie wpadać w pułapkę otyłości. Można tego uniknąć, poznając słabe strony wroga, to znaczy, co sprzyja powstawaniu otyłości...

Czym grozi zbyt duża masa ciała?

Nadmierna ilość kilogramów niechybnie prowadzi do powstania wielu zaburzeń metabolicznych oraz osłabia pracę niemal każdego układu w naszym organizmie. Jest szereg następstw nadwagi czy otyłości, a do najważniejszych z nich należą:

• bóle stawów i kręgosłupa, a także ich zwyrodnienie,
• kamica nerkowa,
• cukrzyca typu 2,
• hemoroidy,
• uciążliwe zaparcia,
• schorzenia układu krwionośnego,
• nadciśnienie tętnicze,
• miażdżyca,
• możliwość powstania groźnych zakrzepów,
• udar mózgu, zawał serca, zator płuc.

Nadmierna masa ciała niesie więc za sobą potencjalny rozwój wielu groźnych schorzeń, których można by uniknąć, kontrolując masę ciała.

Otyłość, nadwaga a może skrajna otyłość – skąd mam wiedzieć, który problem dotyczy właśnie mnie?

Zbyt duża ilość tkanki tłuszczowej jest widoczna gołym okiem, chociaż niektórzy potrafią dobrze się maskować, zwłaszcza jeśli otyłość dotyczy tylko wybranej partii ciała np. brzucha. Osoba dotkniętą tą chorobą na pewno odczuwa skutki dodatkowych kilogramów. Jak jednak poznać, czy mamy do czynienia jeszcze z nadwagą, czy już z otyłością? Pomocna może się okazać znajomość naszego wskaźnika masy ciała, w skrócie BMI. Aby go obliczyć, wystarczy masę ciała w kilogramach podzielić przez wzrost w metrach (uprzednio podniesiony do kwadratu). Potem wystarczy sprawdzić, w jakich wartościach mieści się otrzymany wynik, a te wyglądają następująco:

• poniżej 16 – zagrażające życiu wygłodzenie,
• 16-17 – znaczne wychudzenie,
• 17-18,5 – niedowaga,
• 18,51-25 – waga w normie,
• 25,1-30 – nadwaga,
• 30,1-35 – otyłość I stopnia,
• 35,1-40 – otyłość II stopnia tzw. otyłość kliniczna,
• powyżej 40 – skrajny stopień otyłości.

Oczywiście wartości te pomogą nam jedynie zorientować się w problemie. Właściwą diagnozę może postawić jedynie lekarz lub dietetyk.

Czynniki, które prowadzą do powstania otyłości

U ludzi borykających się z problemem nadmiernych kilogramów tkanka mięśniowa jest zamieniana w nową tkankę tłuszczową. Czynników takiego stanu rzeczy należy natomiast upatrywać w:

• zbyt małej ilości ruchu,
• spożywaniu produktów wysokoprzetworzonych,
• diecie bogatej w węglowodany proste,
• zbyt małej ilości kwasów tłuszczowych nienasyconych w menu,
• rezygnacji z warzyw i owoców,
• słodkich i słonych przekąskach spożywanych nadmiernie,
• zbyt duża ilość białka i tłuszczu w diecie,
• nadmiar używek,
• jadanie o nieregularnych porach,
• ''zajadanie'' problemów,
• choroby endokrynologiczne.

Na szczęście z nadmierną masą ciała można walczyć. Niektórzy stawiają na dietę zgodną z grupą krwi, inni polecają redukcję albo po prostu zaczynają odżywiać się bardziej racjonalnie. Wszystko zaczyna się jednak w naszych głowach.